De Human of Art schrijft graag over vroeger; het was ook zo fijn. Nu woont de Human in huizen met vreemde mensen en soms vreemde dieren, met versleten schoonmaakroosters en minder zacht toiletpapier. En ze heeft zo weinig tijd. Het is ook eigenlijk geen wonder dat de Human graag terugdenkt aan vroeger, en dat ze haar relikwieën uit die goede oude tijd weemoedig deelt met haar mede-Humans. Religie is echter een vorm van leven, maar hoe vaak vergeet ze dit? Het vroegere aanbidden kan de Human maar al te goed, maar het nu schiet er steeds vaker en steeds sneller bij in. Beste vrienden moet ze nog bellen en een setje grootouders heeft ze nog steeds niet bezocht, want ja, de agenda stroomt over. De Human heeft het zo druk, maar gelukkig is het bijna nieuwjaar: twaalf nieuwe maanden om meer te leven. De beangstigend lege agenda ligt al klaar. Fijne vakantie, lieve Humans.”