“Ik heb altijd al iets met kerken gehad. In Helmond heb ik altijd naast een kerk gewoond. Hoewel we niet echt gelovig zijn, nam papa mij als klein kind toch weleens mee naar de mis daar. Er is een avond geweest waarop we samen hebben gewacht tot alle mensen wegwaren. Toen kwam de koster naar ons toe en mocht ik het licht uitdoen. Volgens papa kon ik mijn geluk niet meer op. Ook als we op vakantie gingen, moest en zou ik naar de plaatselijke kerk gaan. Zo zijn we ooit in Pisa geweest en na een korte blik op de Toren te hebben geworpen, wilde ik toch liever de kathedraal in. Nu ben ik 20 en doe ik het nog steeds. Overal waar ik kom, wil ik kerken bezoeken. Het werkt rustgevend voor me en ik denk dat papa dat 15 jaar geleden ook al wist…”