“Nou, ik ben dus een human of art in hart en nieren. Dat zie je wel aan mijn glas rode wijn, mijn zwarte colletje en het feit dat ik mijn gezicht verborgen houd. Mysterieus zouden sommigen zeggen, ik noem het liever snobisme. Deze foto is genomen in dat ene zeldzame café dat open is op een maandagavond. Het café half verlaten, net als de straten. Maar ik heb verhalen over dit, dat en kunst. Ik vind mezelf heel wat. Zoals de foto suggereert, heb ik iets te diep in het glaasje gekeken.”