“Sinds ik in Utrecht ging studeren, heb ik altijd het gevoel gehad dat ik achter de feiten aanloop. Zo kwam ik er in mijn eerste jaar kunstacademie pas achter dat er zoiets bestond als een ‘selfie’. Toen ik kunstgeschiedenis ging doen werd ik wederom geconfronteerd met mijn gebrek aan ‘slang’-kennis. Iemand vertelde bijvoorbeeld dat ‘ie naar zijn ‘bae’ ging en ik had geen flauw benul wat dat was. Ook ben ik altijd degene die bij afkortingen zoals ‘dm’ en ‘irl’ 2 uur naar z’n telefoon staart en dan maar gewoon reageert zonder te weten wat er bedoeld wordt. Gelukkig heb je geen hippe taal nodig wanneer je een sollicitatiebrief moet schrijven, anders zou ik behoorlijk falen. Ik vraag me af of ik de enige ben, maar tbh (ha!) vind ik het ook wel prima om af en toe onwetend te zijn. Ignorance is bliss, zullen we maar zeggen.”