Een landschap in het midden van een schilderij kan ons een visuele toegang geven aan een achtergrond ver de ruimte in en figuren kunnen een monumentaliteit bezitten en zich bevinden in een illusionistische architectuur. Het is een menselijke eigenschap om alles wat we zien te willen bestempelen met een bepaald idee of intentie van de kunstenaar. Het vergt een intellectuele inspanning om het te hebben over het spelen met visuele perceptie en je bereidheid om op verschillende niveaus te denken. Misschien is kunst begrijpen moeilijker dan kunst maken. Is het niet asociaal om alles maar te willen categoriseren? Doen we dit uit een angst voor onbegrip? Voor mij is kunst zoals verliefd worden, iets waar je nooit een verklaring voor hebt. Zelf werd ik verliefd op werken van Klimt, Matisse en Picasso. Zal ik dit ook kunnen verklaren? Zou ik een oude mannen fetisj hebben? Het is een visuele taal, die je kan spreken maar nooit kan horen.