“Zur Mitte, zur Titte, zum Sack, ZACK ZACK! Met deze proost namen we voorzichtig een slokje van ons eerste (gratis!) biertje dat smaakte naar puur geluk. Nog redelijk naïef en onschuldig stonden we klaar, niet wetende wat ons te wachten stond. Met het gastenboek vastgetaped aan een statafel, zes vrolijke en een tikkeltje zenuwachtige bestuursleden, een pedel strak in pak met zwarte puntschoenen (die hij die avond meermalen heeft moeten missen), een vrolijke bos krullen, roze stropdas, een unicorn-staf en met een stuk of tien bewakers vol goede moed stonden we klaar. Twee uur, tig zweetdruppels, heel wat biertjes, bestuurs-proosten bij iedere slok, meerdere rugby-aanvallen, een Anouk zonder stem, een pedel met licht hoofdletsel, een afgehakt unicornhoofd en een volgeschreven gastenboek min één pagina later wisten we wel beter. Maar het was het zeker waard.”